Fuck AIDS

Fuck AIDS

Eπιθεωρηση εργασίας 2012*

Eπιθεωρηση εργασίας 2012*

Gree(k)-νια

Χθες αποφάσισα, μετά από περίπου ένα χρόνο, να πάρω τον προαστιακό και να κατευθυνθώ στο Mall στη Νερατζιώτισσα να κάνω τα πρώτα- ελάχιστα ψώνια για τις μέρες που έρχονται..

Φτάνοντας στο σταθμό παρατηρούσα γύρω μου την κατάσταση που βρισκόταν ο σταθμός.

Μια καθαρίστρια, μάζευε από το πάτωμα τα αποτσίγαρα( στους σταθμούς του Προαστιακού απαγορεύεται το κάπνισμα.)

Η αίθουσα αναμονής είχε δύο σπασμένες πόρτες, που σημαίνει πως αν έκανε κρύο δεν θα μπορούσα να αράξω εκεί μέσα για να ζεσταθώ.

Ένα ζευγαράκι αρκετά νεαρό σε ηλικία ήθελε να πιάσει παιδί ενώπιον μας και ένας κύριος φούμαρε το τσιγάρο του και ας υπάρχουν 5-6 απαγορευτικές πινακίδες.

Μπαίνοντας στο συρμό( που απέξω ήταν φουλ στα γκράφιτι ), αντίκρισα τη γνώριμη εικόνα, βρώμια και εξαθλίωση.

Δεν ξέρω αν ποτέ καθαρίζουνε εκεί μέσα πάντως εγώ δεν διέκρινα κάτι τέτοιο.

Ζητιάνοι και χρηστές παρακαλούσαν για λίγα ψιλά, ο κόσμος έψαχνε τσέπες και εγώ σκεφτόμουν ότι δεν γίνεται να συμβαίνει ακόμα και σήμερα αυτό.

Ένας ηλικιωμένος κύριος φώναζε στο κινητό και δυο κατινάρες χασκογελούσαν.

Η φασαρία ήταν ανυπόφορη και ευτυχώς είχα μαζί τα θαυματουργά ακουστικά μου που απομόνωσαν την φασαρία. Μακάρι να μπορούσα να αλλάξω και την εικόνα όμως.-

Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην σκέψη των τραίνων της Δανίας. Στη Δανία λοιπόν, που έζησα σε κάποια φάση της ζωής μου, τα τραίνα είναι κορυφή.

Είναι ένα ακριβό μέσο σε σχέση με τις τιμές στην Ελλάδα αλλά… Και εδώ αρχίζουν τα αλλά!

Υπάρχουν δυο-αν θυμάμαι καλά, μεγάλες εταιρίες που προσφέρουν αυτό το μέσο σαν επιλογή. Η μία έχει free wifi ενώ η άλλη όχι.

Και στις δύο εταιρείες τα τραίνα λάμπουν μέσα και έξω.

Υπάρχει χώρος καπνίσματος, πινακίδες που παρακαλούν τον κόσμο να μιλάει χαμηλόφωνα, πρίζες ώστε να συνδέσεις την όποια ηλεκτρονική συσκευή διαθέτεις και το αγαπημένο μου σημείο(γιατί είμαι κοιλιόδουλος) σε όλες τις διαδρομές υπήρχε προσωπικό που πέρναγε και σου προσέφερε -σε φυσιολογικές τιμές- κάτι να πιεις ή να φας.

Γιατί στην Ελλάδα να είναι τόσο σάπια τα μέσα σταθερής τροχιάς.

Γιατί αυτή η κρίση να μην μας έχει μάθει κάτι ;

Γιατί  δεν έχει διορθωθεί τίποτα ;

Γιατί κάποια πράγματα δεν έχουν δοθεί σε ιδιώτες ώστε να βελτιωθούν αφού το κράτος είναι ανίκανο ;

(Source: inspirinquotes)

nobodygivesafuckdude:

wish i could

nobodygivesafuckdude:

wish i could

(Source: alextortolero)

(Source: leopadra)

GLEEK #

Αυτές τις μέρες παρακολουθώ με τεράστια προσήλωση aka κάψιμο την τελευταία σαιζόν ( so far τελευταία γιατί από Οκτώβριο έπεται συνεχεία ) του Glee.

Το Glee λοιπόν για όποιον δεν γνωρίζει - υπάρχει άραγε κανείς ; - είναι μια teenage soap opera / musical.

Η ζωή σε ένα δημόσιο σχολείο ,ξαφνικά γίνεται ένα τσακ πιο ενδιαφέρουσα  καθώς αποφασίζεται να δημιουργηθεί μια χορωδία από ένα μάτσο φιλόδοξα, ψωνισμένα αλλά πολύ ταλαντούχα παιδία , τα οποία είναι αυτό που οι λοιποί συμμαθητές αποκαλούν losers . Δάσκαλος ένας μετριοπαθής καθηγητάκος με τεράστιο ταλέντο στο χορό.

Το Glee περιλαμβάνει όλα τα κλασικά στερεότυπα που διαθέτουν τα αμερικάνικα σχολεία είτε σε ταινίες, είτε σε σειρές. Δηλαδή έχει τις ωραίες γκόμενες που είναι απίστευτα σκύλες, κάτι καγκουρες γκόμενους που είναι εντελώς ανόητοι και φυσικά ένα σωρό 17χρονες παρθένες. ( Ας γελάσω ) Το πιο σημαντικό όμως ; Ρατσισμό και καμία συμπάθεια στο ΄΄ ξένο ΄΄. Τουλάχιστον μέχρι την έλευση του glee-club.

Η διαφορά του, σε σχέση με τις άλλες σειρές που έχουν να κάνουν με έφηβους είναι μια και κατά την γνώμη μου πολύ βασική. Κηρύσσει την διαφορετικότητα. Το  born this way της Lady Gaga είναι μάλλον ο ύμνος της εν λόγω σειράς. Ένα σχολείο που περιλαμβάνει αρκετούς ομοφυλόφιλους, λεσβίες, έγχρωμους, γεμάτους, αδύνατους , Κινέζους , παιδία με διαφόρων ειδών σύνδρομα και ότι άλλο μπορεί να μετέχει σε μια πολύ- πολιτισμική κοινωνία.

Και για μένα αυτός είναι ο λόγος επιτυχίας της.

Στη σύγχρονη αμερικάνικη κοινωνία που ο ρατσισμός και το bulling στο σχολείο οδηγεί gay έφηβους να αυτοκτονούν αυτή η σειρά, ίσως είναι ένας τρόπος αντίδρασης και επιρροής του κόσμου στο να αποδεχτούν το διαφορετικό. Είτε αυτό  αφορά την σεξουαλική προτίμηση είτε οτιδήποτε άλλο μπορεί να προσκαλέσει συγκρούσεις ανάμεσα σε διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες, όπως η θρησκεία για παράδειγμα..

Ο τρόπος που παρουσιάζονται τα διάφορα προβλήματα έχει μια  pop αισθητική ασφαλώς, και ίσως η προσέγγιση τους είναι λιγάκι χλιαρή αλλά για μένα δεν έχει σημασία. Και γιατί ; Για έναν απλό λόγο . Η τηλεόραση είναι ένα φασιστικό μέσο, καθώς καταλαμβάνει την όραση σου και την ακοή σου. Όλα τα χρόνια της ζωής μου θυμάμαι σε σειρές της ελληνικής αλλά και όχι μόνο τηλεόρασης τους ομοφυλόφιλους να παρουσιάζονται σαν φτερούδες. Ή την θρησκεία να είναι ακόμα ταμπού.

Έτσι λοιπόν , διαιωνίζονται  στερεότυπα τα οποία οδηγούν στον μόνιμο κοινωνικό αποκλεισμό του διαφορετικού.

Όμως η τηλεόραση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για καλό σκοπό.

Όταν μια σειρά μεγάλου βεληνεκούς αντιμετωπίζει τα θέματα με μια διαφορετική προσέγγιση, αν και όπως προείπα, προωθεί δυστυχώς και κάποια στερεότυπα, που εύχομαι με τον καιρό να εξαλειφθούν, ίσως αυτό συμβάλλει στο να πάει η κοινωνία ένα βήμα πιο κάτω. Πως : Μα φυσικά με την εξοικείωση.

Η τέχνη σε όλες τις μορφές της βοηθάει τον άνθρωπο και κυρίως, τον εκπαιδεύει.

Σίγουρα αναγνωρίζω ότι το αισθητικό αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αυτό που θα έπρεπε. Πολλές διασκευές έχουν τα μαύρα τους τα χάλια, αλλά υπάρχουν πολλές που είναι αξιοπρεπείς και μάλιστα, διαγράφουν και καλή πορεία στο itunes και στα εναπομείναντα  δισκοπωλεία. Οι ερμηνείες είναι μέτριες, αλλά κακά τα ψέματα , ένα musical στην τηλεόραση πόσο καλές ερμηνείες θα περιμέναμε να είχε ;

Νομίζω όμως ότι δεν πρέπει να γκρινιάζουμε. Αυτή η σειρά έχει εδραιωθεί στην pop κουλτούρα, οι πρωταγωνιστές και συντελεστές της όπου σταθούν και όπου βρεθούν υμνούν την ανοχή στο διαφορετικό. Και για εμένα μετράει μόνο αυτό. Το αποτέλεσμα. Να ανεχόμαστε την διαφορετική σκέψη του διπλανού μας.

Είμαι μέγας glee fan και είμαι καλά.

ps H αγαπημένη μου διασκευή από την τρίτη σαιζόν:

http://www.youtube.com/watch?v=-LVEYPlUxeI

Summer Nights*

Έρχεται εκείνη η στιγμή που καταλαβαίνεις για τα καλά ότι το καλοκαίρι έχει μπει στην ζωή σου. Γυρνάς μετά από μια μεγάλη και ατελείωτη ημέρα στο γραφείο , σκασμένος , κουρασμένος μέχρι αηδίας και νιώθεις λιγάκι… γερασμένος….

Μπαίνεις στο ντους, ανοίγεις το κρύο νερό και κάθεσαι από κάτω μέχρι να παγώσει ο εγκέφαλος και κατόπιν δίνεις ρεσιτάλ τριψίματος με το σαπούνι.

Μετά το δροσερό αυτό μπάνιο ξαφνικά ξανανιώνεις και τότε όλα αλλάζουν.

Η νύχτα μυρίζει νυχτολούλουδο και ένα καλοκαιρινό δροσερό αεράκι κουνάει την κουρτίνα. Βάζεις να δεις μια ταινία , γιατί που όρεξη για εξόδους αλλά δεν μπορείς με τίποτα να συγκεντρωθείς και να παρακολουθήσεις την ιστορία.

Το μυαλό έχει φύγει σε κάποιο νησί και ακόμα δεν είναι ούτε καν Ιούλιος. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου να κάνεις έρωτα σε κάποιο ρομαντικό μέρος, τις υπέροχες θάλασσες , τα φαγητά που είναι πάντα πιο νόστιμα στις διακοπές.

Σηκώνεσαι.

Παίρνεις τηλέφωνο την παρέα , βουτάς το αυτοκίνητο και βγαίνεις για ποτό. Η ζέστη είναι ζόρικη, αλλά ένα δροσερό Mojito πάντα κάνει τα πράγματα πιο ωραία..

Η μουσική παντού έχει ένα τόνο καλοκαιριού ή απλά η διάθεση σου είναι σε φάση διακοπών ;

Τα ποτά πολλαπλασιάζονται αλλά δεν σε νοιάζει που αύριο θα έχεις ένα ελαφρύ πρήξιμο από το αλκοόλ.

Γελάς. Χαλαρώνεις. Αλλά επειδή ο χρόνος είναι αδίστακτος αρχίζεις να νυστάζεις.

Γυρνάς σπίτι. Χαζεύεις στο facebook , ανεβάζεις ένα τραγούδι , κλείνεις το Macbook, ξαπλώνεις και διαβάζεις λίγες σελίδες από το βιβλίο που έχεις αρχίσει εδώ και καιρό αλλά λόγω φόρτου δεν προλαβαίνεις να ολοκληρώσεις όσο και να το θες.

Θα κοιμηθείς βαριά και το πρωί δεν θα έχεις σηκωμό.

Αλλά δεν πειράζει καλοκαιράκι είναι. 

http://www.youtube.com/watch?v=6poc8JOj-5s&list=FLf0S0LngNFhSc5xd0yUoVUw&index=1&feature=plpp_video

***

Το καλοκαίρι δεν είναι η αγαπημένη μου εποχή. Δεν μπορώ την πολλή ζέστη. Με κουράζει. Αλλά έχει κάποιες ομορφιές που ο χειμώνας, που είναι μακράν η αγαπημένη μου εποχή, δεν σου προσφέρει. Τα φρούτα, οι φράουλες, τα κεράσια, το καρπούζι, τα όποια λογής berries, οι απίστευτης ομορφιάς βραδιές, τα παγωτά, το θερινό cinema στην πόλη που φλέγεται και φυσικά.. η θάλασσα. Η θάλασσα είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του πλανήτη μας. Πέραν της χρησιμότητας και της αναγκαιότητας της ύπαρξη της, προσφέρει στον άνθρωπο μια μαγεία. Ναι μαγεία.

Άργησα πολύ να αγαπήσω την θάλασσα. Μικρός όταν με βούταγε η μητέρα μου , η οποία την λατρεύει, έκλαιγα με λυγμούς. Μεγαλώνοντας , ιδίως στην εφηβεία δεν γούσταρα καθόλου. Αφενός δεν μπορούσα να καταλάβω πως το σώμα μου γέμισε τρίχες και επίσης λόγω των περιττών κιλών μου δεν άφηνα τον εαυτό μου να χαρεί την όλη φάση.

Ξαφνικά , πιθανόν λόγω βαθιάς κατανόησης του εγώ μου, και της αγάπης που απέκτησα για το σώμα μου-με τις ατέλειες του- άρχισα να αφουγκράζομαι την μαγεία που ένιωθαν και άλλοι με τη θάλασσα. Άρχισα να παίζω παιχνίδια, να βγάζω φωτογραφίες και να διασκεδάζω την κάθε στιγμή μου στην παραλία το καλοκαίρι. Το ερωτικό στοιχείο δε, απέκτησε άλλη μία πτυχή. Είναι τρομερή η αίσθηση του γυμνού κορμιού ενός ανθρώπου , με τον οποίο είσαι ερωτευμένος , ποτισμένο με την αλμύρα της θάλασσας. Ο ήλιος καίει απαλά ή άλλες φορές πιο έντονα το δέρμα και του προσδίδει μια εξωτική και άκρως ερεθιστική αίσθηση. Άλλωστε μετά από μία μέρα στην παραλία, ο έρωτας με τον άνθρωπο σου έχει μια άλλη αίσθηση. Είναι πιο έντονος, το πάθος πολλαπλασιάζεται και η μυρωδιά του αντηλιακού σε τρελαίνει. Όποτε πλησιάζει το καλοκαιράκι οι σκέψεις και οι εικόνες από στιγμές στην παραλία κατακλύζουν το μυαλό μου. Εμείς εκεί να κοιτάμε αυτό το απέραντο υγρό στοιχείο. Ο ήλιος- θεός από πάνω να καίει την γη , και οι άνθρωποί φτιαγμένοι από χώμα να ορμάμε με λύσσα στην θάλασσα και να δροσίσουμε τον σώμα μας. Ξεχωριστή στιγμή ασφαλώς τα ηλιοβασιλέματα, τα δειλινά.

Από την άνοιξη την ώρα που ο ήλιος χάνεται , με πιάνει μια βαθιά μελαγχολία και έχω ανάγκη από λίγο ρομάντζο. Το καλοκαίρι αυτό όμως αυξάνεται. Και όταν η νύχτα πέσει, οι μυρωδιές από τα νυχτολούλουδα προκαλούν οργασμό στο σώμα και στην ψυχή.

Μια άλλη αγαπημένη μου διαδικασία είναι το θερινό cinema.

Νιώθω ότι όσες ταινίες παρακολουθώ το καλοκαίρι μ’αρέσουν και ας είναι μέτριες. Έχει άλλη ομορφιά το να είσαι έξω να τρως ηλιόσπορους και πασατέμπο, να πίνεις coca cola στο retro γυάλινο μπουκάλι και να σε φυσάει το δροσερό αεράκι. Για την θάλασσα, τις παραλίες, τα ελληνικά νησιά και το απίστευτο ελληνικό καλοκαίρι έχουν γραφτεί δεκάδες τραγούδια.